mazerat mikham ke narahat va negaranetun kardam, va sharmande shodam az lotfetun va nazarate omumi va khosusitun.

bad az unhame stress, fote madarbozorgam unam dar hali ke man naresidam bebinamesh, va  chand ta etefaghe bade dige ke poshte sare ham rokh dad ramaghi az nazare atefi baram namunde bud, ba pesare khubim, yani kheili kheili vaz kharab bud, va jeddi bud, va manam aslan baram mohem nabud ke chi pish biad, chon hoseleye edame dadan nadashtam, ama un baz dobare jelo umad va khodesh sai kard oza ro behtar kone, manam bahash kheili bad raftari kardam, man kheili sharayete sakhti dashtam va daram, unghadr ke aslan hatta nemitunam benevisam chon geryeam migire, ama masale ba pesare felan montafie, yani ba ham khubim, ama khob hanuz gahi tashanoj hast, ama fekr konam darim dobare be hale adi bar migardim

az hame ozr mikham ke dorost o hesabi neminevisam, va inke baratun nazar nemizaram, har vaght halam dobare khub shod miam baraye hamatun dobare minevisam va nazar midam

bazam khoda ro shokr be khatere inhame nemat ke daram val vaghtayi ke oza khub nist nemibinameshun, khoda ro shokr,

khoda ro shokr be khatere inke badane salemi daram, 

be khatere inke azizanam salem hastand va khoshbakhtand va ghami tuye zendegishun nadarand, 

be khatere inke dustaye khubi daram,

be khatere inke dastemun be dahanemun mirese,

be khatere nke lazem nist negarane hale azizanam basham ,

be khatere inke shoharam dustam dare va marde khubie,

be khatere inke khanevadeam azam hemayate atefi mikonand,

be khater inke mitunam be khanevadeam eftekhar konam,

be khatere inke azizanam dar gham va narahati mano tanha nemizarand

be khatere inke kheili tajrobiate khas dar zendegim daram,

be khatere inke chizayi ro yad gereftam ke age in tajrobe haye sakht ro nemikardam shayad ta 60 ya 70 salegi ya hatta hichvaght dark nemikardam,

be khatere inke lazem nist daeman mesle kheili ha negarane vazn va heykal va in chiza basham,

be khatere inke badanam saleme va mitunam har ghazayi bokhoram, 

be khatere inke hadeaghal yeki az dustam kamelan darkam mikone,

be khatere inke pedar va madaram aghab oftade va mortaje nistand, va hargez erteja ro be jaye hefze sonnat ha be khordam nadadand,

be khatere inke ine eftekharo dashtam keba dr A ashna besham 

be  khatere inke 2-3 ta zabune khareji baladam, 

be khatere inke tuye iran bozorg shodam va mesle orupayi ha va amricayi ha ahmagh  va zud bavar va kheng nashodam,

be khatere inke  mesle baghiyeye iranihaye kharej az iran  ravani nashodam ,va karhaye in divune ha ro anjam nadadam, 

be khatere inke pesare ba delam rah miad,

be khatere inke daeman taghir mikonam, va ba vojude hezaroyek bala va payin dar nahayat seyre soudi daram,

be khatere inke kheili az eshtebehate zendegi ro anjam nadadam,

be khatere inke  adame ba akhlaghi hastam va akhlaghiat ro zire pa nazashtam,

be khatere inke fekr konam khoshbakhtam!!!! in yeki ro alan ba goftan in balayi ha fahmidam!

be khatere inke  mitunam baraye dustham  mofid basham

be khatere inke ketab khundano dust daram,

be khatere inkein shans ro dahstam ke hhamishe khodam entekhab konam,

be khatere inke khoda ro daram

be khatere inke az marge madarbozorgam va etefaghate atrafesh darshaye ziadi gereftam,

be khatere inke pesare ghavie,

be khatere inke pesare dar moghabele man besyar ba gozashte,

be khatere inke asle rahro ro yad fereftam,

(shayad badan goftam asle rahro chie, baraye kasani ke mayeland bedunand)

va be khatere ye alame chize dige ke alan yadam nist, va be khatere ye alame chize dige ke motmaenan daram vali khodam beheshun agah nistam, 

be khatere hameye nemathayi ke midunam daram, va nemidunam daram khoda ro shokr mikonam,

hamchenin be khatere dahstane dustayi ke bad az inhame mah gheybate man hanuz faramusham nakardand va baram nazar gozashtand va halam ro porsidand

...

shomareshe makus shoru shode...kheili bade, age mikhad tamum she kash zudtar tamum she, be zendegimun beresim...

va tebghe mamul bikaso tanha o badbakht.

1- سرم شلوغ شده از کار، این هفته که شروع بشه باید یه قسمت از پروژه که باید روش کار میکردم تحویل بدم، که هنوز آماده نکردم، اما الکی گفتم کردم، کارهامو آوردم خونه که توی این دو روزه انجامشون بدم، که هنوز ندادم، ولی انجام میدم..... هوف!!!!

2- یه نگاهی که به این وبلاگ جدید میندازم می بینم که چقدر جای پسره توی این وبلاگ خالیه! قربونش برم، مهم اینه که جاش توی قلبم همیشه ثابته، ولی توی وبلاگ قبلی تا یه چیزی ازش مینوشتم یهو از یه سری آدم امل و بی جنبه نظر خصوصی دریافت میکردم که اینا چیه می نویسی و کلی فحش بهم می دادن!  یه نمونه اش، مثلا، آخه مگه چیه که آدم بوی عطر همسرش رو بگیره؟ حتما باید مغزهای منحرف و عر.ب این آدمها dirtyترین چیز ممکن رو تصور کنن و بعدش هم بد وبیراه بگن؟ مثلا نمی شه دو نفر به هم لم بدند و توی بغل هم بشینند یه فیلم سینمایی ببینند؟ یا نمی شه به هم لم بدیم و با هم درس بخونیم یا مطالعه کنیم؟ ما این کارو خیلی می کنیم. حتما باید مغزهای منحرفشون هزار و یک جای بی ربط بره(که مغز هیچ کسی جز مردهای عر.ب و یه گروهی از مردهای ایرانی نمیره). تازه فرض که مغزهاشون اونجاها هم بره، مگه چیه؟ مگه خلاف کردیم؟ مگه این همون کاری نیست که همه آدمهای روی زمین، از پیامبر و امام و رییس جمهور و دانشمند و هنرمند و ... هزاران سال کردند و خواهند کرد؟ من نمی فهمم بعضی ها چرا انقدر مریضند و هنوز دارند در قرون وسطی زندگی می کنند. واسه همین توی ذوق آدم می زنند دیگه. اما اگرچه اینجا کمتر ازش می نویسم، اما همونقدر دوستش دارم، بلکه بیشتر، چون هر چی بیشتر میگذره بیشتر می شناسمش، بیشتر بهش افتخار میکنم، بیشتر می فهمم که چه انتخاب درستی کردم، و بیشتر مطمئن می شم که اون هم شوهر خوبیه، هم می تونه پدر خوبی باشه، و اگه یه روزی بچه ای داشته باشیم و من به رحمت الهی!:دی برم اون به تنهایی از پس همه چیز اون بچه خیلی خوب بر میاد، بیشتر می فهمم که چه مرد مسئولیت پذیریه و چقدر خودساخته و پخته است، با اینکه فقط 2-3 سال از من بزرگتره. بیشتر می فهمم که مرد امن و مورد اطمینانیه و خلاصه این پسره روز به روز برام عزیزتر می شه، منی که حاضر نبودم به هیچ کس و هیچ چیز پایبند بشم حالا به راحتی دلم می خواد که با اون پیر بشم، و تا پیری با هم باشیم. راستی اون موقع ها توی اون وبلاگ ازش می نوشتم، یکی دو تا از دخترها برام نظر خصوصی گذاشتند که خاطره انقده از شوهرت تعریف نکن، چشمش میزنند ها!! حالا من نمی دونم در عالم مجازی هم می شه کسی کسیو چشم بزنه؟ احتمالا اون وقت می گن طرفو وبکم زدند، یا طرفو مانیتور زدند!

3- امروز با پسره بیرون بودیم(شنبه صبح ها همیشه میریم خیابون گردی و البته خرید هفتگی خونه) در حین خیابون گردی 2 تا روژ لب بی نهایت خوششششگل خریدم. یکی شون انقده جیگره که نگووو. جالبه که رنگ نداره. یعنی رنگش دقیقا عین رنگ لبهای خودمه، اما وقنی میزنمش انقده لبام خوش حالت می شه!! حالا نگید که مگه لبهات مو هستند، و روژه هم تافت و موس و کرم مو و ... آخه واقعا خوش حالت می شه خوب، نمی دونم دیگه چه جوری توصیف کنم که خنده دار نباشه.

2- امروز خیلییییییییییی روز خوبی بود، خیلییییییییی...

3- با معنی ای که سایت ثبت احوال برای اسم "مهر آیین" نوشته عملا پی پی کرده به چندین و چند هزاره از تاریخ وطن!

4-پسره تازگی ها انگار یه رادار بهش وصل شده، هر جا میریم اگه بچه زیر 3 سال وجود داشته باشه بلافاصله ردیابی می کنه، و پیداش می کنه و کلی نگاش میکنه و از کاراش خنده اش میگیره، و میاد به من میگه بیا ببین چه نازه و .... ماشالا غریزه مادریش خیلی قوی تر از منه! 

بعد تازه همونطور که تو وبلاگ قبلی هم یه بار گفته بودم گاهی موقع حرف زدن هی میگه بچه هامون، بچه هامون! انگار که چند تا بچه داریم!! یه بار بهش گفتم اینهمه بچه هامون بچه هامون میکنی، آخه شاید من اصلا نخواستم بچه دار شم! می فرمایند مگه خونه خاله است! حالا البته من ارتباطش رو نفهمیدم یعنی خونه خاله می شه بچه دار نشد؟! واقعا نمی دونم چرا انقده بچه دلش میخواد؟؟ بهش میگم بیا تقسیم وظایف کنیم، تو باردار شو من شیر میدم. اینطوری هیکل من همینطور جیگر حفظ می شه، تو هم که شکم داری، فرقی به حالت نمی کنه، در عوض من شیر میدم که سینه هام بزرگتر شه نظرت چیه؟!! خوب البته نظری نداره طفلک، چی بگه؟ نمی دونم چرا همه دوستای من و شوهراشون اینطورین؟ یعنی ماها خودمون بچه نمی خوایم یا عین خیالمون هم نیست و اصلا نه بهش فکر میکنیم و نه برامون مهمه، اونوقت این پسرا همه بچه میخوان و قول گرفتند و اصرار و این حرفها!! جریان چیه؟ قدیما ظاهرا بر عکس بوده!

5- امشب یه بارونی اومد که نگو، عجب بارونی! رعد و برق، پر سر و صدا، همونطوری که من دوست دارم...

6- این هفته کتابه از زیر چاپ میادبیرون! هورااا!

7- من چرا هیچ حسی به روز معلم ندارم؟؟ شاید چون اصلا این تاریخ رو براش قبول ندارم. یعنی چی آدم روز مرگ یکیو جشن بگیره، اونم برای روز معلم؟؟ یادمه از سال دوم راهنمایی با این موضوع مشکل داشتم.

8- یه روش خیلی عالی برای برنامه ریزی ذهنی برای کارها و اهداف آینده یاد گرفتم که دقیقا 6 ماهه که اجراش می کنم، تا همین چند وقت پیشم خیلی مطمئن نبودم که چندان اثربخش باشه، اما وقتی نوشته هام رو مرور کردم، باور کردم که این روش یه معجزه است، باورم نمی شد که اینهمه کار با تلاشی کمتر از حد انتظار و در زمانی کمتر از حد انتظار به این خوبی پیش رفته باشه. این روش رو به همه کسایی که دوستشون دارم باید یاد بدم. شاید یه بار هم اینجا نوشتمش.

4- می دونستید تو ا.مریکا هم در ملاء عام اعدام می کنند؟ من نمی دونستم. البته ملاء عامش با ملاء عام ما فرق داره، صندلی می چینند و اینا،  هر کسی رو هم راه نمی دن، ولی خوب به هر حال ملاء عام ملاء عامه دیگه!

5- دقت کردید من یه مدته زیاد میام تو وبلاگ؟ آخه کار پروژه ها سبک شده، یعنی در مرحله ایه که اصل کار به دست شخص دیگه ای باید انجام شه و من و بقیه باید منتظر باشیم، واسه همین دارم نمنمک کار میکنم و فرصت دارم هم بیشتر بنویسم، هم بیشتر به شماها سر بزنم.

6- دیدید بعضی ها به "مایکرو ویو" می گن "ماکرو ویو"؟! اینو از کجاشون در آوردند خدا میدونه! معنیشو برعکس میکنند اما منظورشون همونه!

7- اگر ثروت دنیا عادلانه بین تک تک افراد جمعیت کره زمین تقسیم می شد، سهم هر کس 12 میلیارد دلار بود. پس خیالتون راحت باشه، برید تا 12 میلیارد دلارتون رو دربیارید بدون اینکه احساس کنید حق کسی رو خوردید!

8- یاد یه زمانی افتادم که باید برای کارورزیهامون میرفتیم یه بیمارستانی جنوب شهر. اونجاها هم که سریعترین و راحت ترین راه برای رفت و آمد اتوبوس بود. صبحها یه خط مستقیم سوار می شدم تا یه مسیر طولانی رو تا نزدیک بیمارستان می رفتم، بعد 5 دقیقه ای پیاده روی می کردم و میرسیدم. بعد از ظهرها محل کارم شمال شهر بود، به اضافه اینکه تا برسم خونه و دوش بگیرم و ناهار و آرایش و لباس پوشیدن و غیره یه ذره طول می کشید و برای اینکه به موقع برسم همیشه با آژانس می رفتم، البته درآمدی که داشتم اونقدر بود که هزینه آژانس هر روز در واقع برام اصلا به چشم نیاد، بر عکیس باعث بشه که بتونم خودمو به موقع برسونم و شغلم رو حفظ کنم. یه بار توی اتوبوس یه خانومی که خیلییییییی بد و داغون لباس پوشیده بود(البته به نظرم  چندان فقیر نیود بلکه فرهنگ فقیرانه ای داشت) شروع کرد به سخنرانی که: "مستضعف سوار اتوبوس میشه، مستکبر سوار تاکسی و آژانس!!" من همینطور داشتم فکر میکردم که الان یعنی من صبحها مستضفم بعد از ظهرها مستکبر!! :دی بعضی ها چرا وقتی حرف می زنند خودشون به حرف خودشون گوش نمی کنند که ببینند چه خنده دار و بی ربط حرف زدند؟!

این قسمت یه نظرخواهی از دخترهاست! نخندید چون جدا برام سوال شده! بچه ها شما ها می شمردید یا می شمرید چند تا خواستگار دارید یا داشتید؟ اینو جدی میگم! شماها یادتونه اولین خواستگارتون کی بوده؟! شماها هرکی سمجتر و یه دنده تر باشه براتون جذاب تر می شه؟ شما ها کسی که سر زده بیاد خونه تون اصلا حاضرید باهاش حرف بزنید؟ چه برسه به اینکه زنش بشید؟ شما ها هر کس و ناکسی که می خواد یا می خواست بیاد خونه تون راه میدید؟ اینا رو جدی میگم دونه به دونه شو جواب بدید.

آخه داشتم یه وبلاگ می خوندم دیدم یکی شروع کرده از آشنایی با شوهرش میگه، البته نوشته بود آشنایی ولی همچین آشنایی ای در کار نبود، یه ازدواج سوپر سنتی، نه نه، سنتی نه، یه ازواج در حد عصر ناصرالدین شاه بوده. حالا داستانشو الان تعریف می کنم: این خانوم 2 سال از من بزرگتر بود، یه بچه 10-11 ساله داشت!!!! به خدا! عکسشم گذاشته بود! 17 سالگی ازدواج کرده، البته چون هنوز به سن قانونی نرسیده بود بهتره مثل قدیمی ها فعل "شوهر دادن" رو براش به کار ببریم، خانوم رو دبیرستانی بوده، شوهر دادند! حالا چه طوری؟ اینا هر ننه قمری که میگفته میخوایم بیایم خونه تون راه میدادن بیاد!! بعد این خانوم گلهایی رو که خواستگارها براش میاوردند همه رو جمع می کرده!! حساب کنید کسی که هر کی می خواد بیاد رو راه میده، باید حتما قد یه گل فروشی هم گل داشته باشه تو خونه اش دیگه! بعد هر چند وقت یه بار هم می رفته دستی به سر و روی این گلها می کشیده و خاکشونو میگرفته! تعداد گلها به عبارتی مساوی بوده با تعداد خواستگارهایی که تا حالا اومدن خونه شون!!! خوب حالا نمیرید از خنده تا بقیه شو بگم براتون! بعد یه روز که داشته به جای نوشتن مشقهاش گلهای خواستگارهای قبلیشو گردگیری میکرده، یهو زنگ خونه شونو می زنند! معلوم میشه یکی از اونهاییه که جواب منفی گرفته، 2 بار هم جواب منفی گرفته -گویا زبون آدمیزاد حالیش نمیشده- باز سر زده پا می شه میاد!-گویا آداب معاشرت اجتماعی هم سرش نمیشده- این خانوم هم به جای ناراحت شدن از همچین رفتار بی ادبانه ای، و به جای اینکه عذر خواهی کنند و درو به روی یارو ببندند، پا میشه میره چایی و شیرینی تعارف می کنه بهشون! گویا چایی شیرینی شون هم همیشه آماده بوده به افتخار این خواستگارهای قرون وسطایی! نمیرید از خنده بقیه اش مونده! خودم که مرده بودم از خنده! جالبه که خودش داشت قند توی دلش آب می شد و اینا رو تعریف می کرد!! خلاصه خانوم قصه ما رو به همین آقای بی تربیت "شوهر میدن"! از روز خواستگاری چی خوب یادش مونده؟ اینکه مادر و خواهر آقای بی تربیت، این کودک زیر 18 سال رو هی ور انداز میکردند و با سر به هم اشاره میکنند که پسندیدند!! اینم خوشحال می شده! گویا به خودش شک داشته. خلاصه سرتونو درد نیارم داستان ازدواج این آدم از اول تا آخرش کرکر خنده بود. نمی دونم چطوری روش شده بود اینا رو بنویسه.

دخترا جواب نظرخواهی رو بدید ها. پسرها هم اگه نظر خاصی دارند بدند، تبعیض جنسی قائل نشیم بهتره.

داستان ما کاملا برعکس بود. خواستگاری آخرین مراسم قبل از ازدواج بود. ما اول یه مدت با هم بودیم، توی این مدت البته برادرکم هم با پسره دوست شد و مامان و بابام هم باهاش آشنا شدند. بعد ما تصمیم گرفتیم عروسی کنیم، بعد خودمون فکرامونو کردیم و قول و قرارامونو گذاشتیم و تصمیمات مرتبط با آینده رو گرفتیم، بعد برای آشنایی دو طرف رسما و خانوادگی به رستوران رفتیم، یعنی مامان بابای پسره دعوت کردند. بعد یه بارم بابام حرفای مردونه شو توی کافی شاپ با پسره زده بود گویا. بعد مامانم هم حرفای مادرانه شو توی مطبش با پسره زده بوده گویا. بعد که همه چی قطعی شد، و مامان بابا موافقتشون رو اعلام کردند، پسره و والدینش اجازه یافتند بیان خونه مون. خاله خان باجی های من و پسره هم تا روز عروسی همسر آینده ما رو ندیدند. چون به اونا چه که ما با کی میخوایم عروسی کنیم؟ البته دو سه نفرشون خیلی حرصشون گرفته بودا، ولی مشکل خودشونه. خرید عروسی مون رو هم خودمون دو تایی رفتیم. من همه دوستهامم همینطوری عروسی کردند. باورم نمی شه یکی همسن من باشه و به روش مادربزرگ مادربزرگم عروسی کرده باشه و موقع تعریف کردنش هم قند توی دلش آب شه!

***اگر یادم رفته کسی رو لینک کنم حتما بهم تذکر بدید تا پیوندها رو درست کنم.

1- کتاب دوم در حال تایپه! البته چون نه وقت تایپ دارم نه دستشو (مثل خانمهای مسن که می گن پا ندارم :دی) حالا کی تموم شه خدا می دونه! من همینجور شادمانم الان! در ضمن جو گیر هم شدم، هی دلم می خواد فرت و فرت کتاب شروع کنم. می خوام به پروفسور پروژه مونم پیشنهاد بدم که در زمینه پروژه مون یه کتاب بنویسیم. البته هنوز جرات نکردم، چون باید قبلش کلی سرچ و مطالعه کنم، تا آماده باشم برای گفتن این حرف.

2- این داستان گو.جه اندازی به سوی الف نون (به قول نوشا) چقدر بی ادبانه بود. آخه شما ها که انقده ادعای آزا.دی بیا.ن می کنید، قد نخود شعور داشته باشید بذارید یارو حرفشو بزنه. اصلا مهم نیست اون آدم کیه، و حرفش چیه، مهم اینه که این رفتار خیلی خیلی بی ادبانه بود. از بعضی کشور.ها و دو.لتها کسی انتظاری نداره، اما حداقل شماهایی که شعا.ر د.موکراسی و آزا.دی بیا.ن میدید، جلوی دوربین شعار.های خودتونو رعایت کنید، بعد حداقل صبر کنید سر یه جمله ای برید بیرون که معنی داشته باشه، نه سر جمله ای که همه عالم و آدم می دونند از نظر تا.ریخی کاملا درسته، بگذریم ، شما دمو.کراتهای متمد.ن که گوجه هاتون قبل از شنیدن حرف طرف آماده بود، براتون چه فرقی داره سر چه جمله ای این کارو بکنید، باید بالاخره گوجه هاتونو مصرف میکردید دیگه. 

3- این پاراگراف بالا رو اگه نمی نوشتم میمردم جان خودم! آخه این عوضی ها شعا.رهاشون فقط برای وقتیه که بخوان به ما بد و بیراه بگن، خودشون تحمل هیچ کس و هیچ چیزو ندارن. حتی اگه یکی مث من یه خانومی باشه ناز و مامان و ملوس و تیتیش و سایز xs و ... مامان منو جمع کننننننننن، جوگیر شدم من امروز :دی

4- وقتی خارجی هستی(اون هم از کشوری که اینا هیچی جز دروغهای تی وی ازش نمی دونند)، برای پیشرفت کردن توی شغلت کافی نیست که خوب باشی، کافی نیست که عالی باشی، کافی نیست از همه رقیبهات بهتر باشی، بلکه باید انقده عالی باشی و چند برابر بهتر باشی، تا احساس کنند اگه تو رو از دست بدند، سود چند برابری رو که تو میتونی بهشون برسونی از دست خواهند داد، فقط در این حالته که می ذارن تو بالا بری.

5- بچه ها، به خصوص خانمها و آقایون مهندس، کامپیوتر نوشا، تقریبا به رحمت خدا رفته، الان توی کما است، کسی آدرس یکی از این شرکتهایی رو که میتونند محتویات هارد کامپیوترهای مرگ مغزی شده رو برات در بیارن داره یا نه؟ من یه جا رو می شناختم قبلا، توی طرفای خیابون جمهوری بود، الان اصلا آدرسش یادم نیست، اسم و تلفنش هم یادم نیست. یکی به داد نوشا برسه تا پس نیفتاده!

6- الان که این پاراگراف بالا رو به زبون پزشکی نوشتم، یهو به فکرم رسید چه خوب می شه یه روزی یه کامپیوترهایی اختراع بشه که بتونند محتویات فکرهای دانشمندها و اندیشمندهایی رو که در حال مرگ هستند دانلود کنند تا فکرها و اطلاعات و مهارتهای ذهنی و مغزی شون ثبت و نگهداری بشه ها، نه؟! البته خوب ممکنه یه چیزای دیگه ای هم ثبت بشه، مثلا اینکه کی دست تو دماغشون کردند، کی زنگ همسایه رو زدند و در رفتند، کی تو شلوارشون جیش کردند، و... :دی

7- اون چیزایی که هی می نوشتم و پاک می کردم، به این دلیل نبود که اینجا راحت نیستم یا به شما اعتماد ندارم، اتفاقا توی این وبلاگ جدید خیلی راحتم، فقط مسئله اینه که مطمئنم که این دفعه هم دوباره وبلاگم لو رفته، این دفعه صد در صد مطمئنم، از طرفی هم این وبلاگو دوست دارم و نمی خوام حذفش کنم، واسه همین مجبورم بعضی چیزا رو ننویسم.

راستی یادم رفت بگم که کتاب اولم رفته زیر چاپ!!!!!!! اولین کتابم تا چند وقت دیگه از زیر چاپ بیرون میاد! در حال حاضر دو تا کتاب نصفه دیگه هم دارم.

فقط اینو بگم. خیلی آدم ضعیفی شدم، خیلی. دیگه مثل قبل، مثل 20 یا 22 یا 24 سالگیم قوی نیستم. دلیلش رو خیلی پیش خودم بررسی کردم که نوشته بودم، باید بهشون رسیدگی کنم. حداقل الان فهمیدم دردم چیه.

بعضی ها هستند که دوست دارند دائم تحسین بشن، بعضی ها هستند که دوست دارند دائم تحسین کنند، و این دو گروه می گردند تا همو پیدا کنند، هر دو به هم نیاز دارند و به هم وابسته اند، تامین نیاز هر کدوم به دیگری بستگی داره.

- سکوت میخوام! سکوت درونی رو می گم، توی سرم سکوت باشه، توی سرم نه فکری باشه نه خیالی. این جور وقتها که یه همچین سکوتی توی کله آدم فراهم می شه، گاهی به صورت خود جوش یه جریانات و انرژی هایی در درون آدم به جریان میفتند، یهو آدم یه چیزایی رو می فهمه، یهو چشمش به یه چیزای مهمی باز می شه که بدون اون سکوت درونی محاله. از اون سکوتها می خوام...

- زابیل جون حالا که الکی خواستی اذیت بازی کنی منم الکی اذیت بازی می کنم :دی

مَنگول همونه که تو گفتی، اما مُنگول نداریم! مُنگل داریم که به بیماری می گن که دچار سندرم داون هست که در قدیم به جای سندرم داون به اون مُنگلیسم می گفتند و الان دیگه این کلمه استفاده نمی شه. البته اکثریت افراد دچار سندرم داون دچار درجه ای از عقب افتادگی ذهنی هستند، اما مُنگل به معنای عقب افتاده نیست عزیزم! (اینجوری بد گیر دادم که دیگه اذیت بازی نکنی شیطون! :دی) این :دی رو هم زیاد نوشتم به افتخارت که اون دفعه ورودش رو خوشامد گفته بودی! :دی

- خوب خدا رو شکر کرم کتاب زیاد داریم اینجا! (با توجه به نظرات پست قبل)

- من کارهام عقب افتاده، این چند روز تعطیلی عید پاک مثلا قرار بود کلی کار کنم، اما انگار اصلا شُلِ شُلم. (این شیفت گرفتن منو کشته امروز)

- من دلم تنگ شده، من درکه می خوام، من دیزی می خوام،...

- توی این چند روز با چند تا از جالب ترین مفاهیم علمی در زمینه کارمون اشنا شدم که تا قبل از این اصلا از وجودشون خبر هم نداشتم، خوشحالیم الان (من و مغزم با هم. آخه گاهی وقتها من و قلبم خوشحالیم، گاهی وقتها مغز و قلبم خوشحالند اما من نیستم، گاهی هم من خوشحالم که اونا نیستند، گاهی هم همه مون با هم گهی هم هیچکدوممون... الان یکی واسه اولین بار بیاد اینجا واسم آدرس بیمارستان روانپزشکی می فرسته تو نظرات!)نمی دونم این تفکیک های داخل پرانتز برای شما هم قابل درک هست یا فقط خودم میفهمم چه اراجیفی نوشتم؟!

- دوباره از اون نظرهای خصوصی منگول برام گذاشتن، گفتم بزنم همه شونو پاک کنم، رفتم توی قسمت نظرات خصوصی نظرات بچه های قدیمی و دوستهای مهربون و باوفا رو دیدم ، دلم نیومد هیچکدومو پاک کنم، البته به جز همون منگولها.

- میگم این ایرلندی ها با شنیدن موسیقی سنتی خودشون سرگیجه نمی گیرند احتمالا؟

- من چقدررررررررر غذای چینی دوست دارم، چقدر خوشمزه است و چقدر هم از نظر اصول تغذیه ای غذای سالمیه.

- شل گشته ایم این چند روز. (شُل بخوانید نه شَل!) اولش حال نداشتم شیفت بگیرم بعدش دیدم شیفت نگیرم نمیشه.

- شده یه موضوعی رو پیدا کنید برای خوندن انقده براتون جالب باشه نه برای توالت رفتن نه آب خوردن نه خوابیدن نه هیچ کار دیگه ای از جاتون پا نشید تا خوندنش تموم شه و انقده جذاب باشه که دلتون بخواد کل متن رو قورت بدید؟

-آدم باید از هیشکی جز خودش حساب نبره، چون فقط خودشه که همیشه می تونه بالای سر  خودش باشه. (اگه یه روزی بچه ای داشته باشم  فکر کنم این با ارزش ترین چیزیه که میتونم بهش یاد بدم)

-آدم باید از از خدا نترسه، چون گاهی بهترین دوست آدم می تونه خدا باشه، گاهی که هیچکسو نداری، یا داری اما نمی تونی باهاش حرف بزنی و مشکلت رو بگی، یا درد دل کنی و کمک بخوای، در چنین حالتی فقط خدا می تونه دوست اون آدم باشه و آدم نمی تونه با کسی که ازش می ترسه دوستی کنه.

-آدم باید با هر یه دونه اشتباهی(چه اشتباه خودش، چه اشتباه دیگران) درس بگیره و نذاره حتی یه دونه اشتباه هم قسر(؟) در بره یا با اتفاق عادی اشتباه بشه.

-آدم باید گاهی بره عقب و خودش رو از دور نگاه کنه، بعد دوباره عقب و از دور تر نگاه کنه، بعد دوباره بره عقب و باز از دورتر نگاه کنه، اینطوری شاید بهتر بتونه خوش رو از دید دیگران ببینه، شاید بهتر بتونه خودشو بشناسه، شاید بهتر بتونه از خودش یه تصویر واقعی داشته باشه و شاید بهتر بتونه بفهمه وقتی دیگران اونو می بینند  دارند به چی نگاه میکنند. درسته یه وقتایی باید بری در عمق خودت و خودت رو از درون کند و کاو کنی، اما گاهی هم باید بری از دور خودتو ببینی. این روش یه تصویر خیلی واقعی بهت می ده.

-آدم باید هر از چند گاهی ارزش ها و ضد ارزشهاشو بریزه بیرون، و خونه تکونی کنی، گاهی لازمه آدم چیزایی رو که تا حالا توی جعبه اررشها میذاشته حالا در بیاره بذاره توی جعبه ضد ارزشهاو برعکس.

-آدم باید بدونه برای پیریش چه برنامه ریزی ای داره، یعنی بدونه از حالا تا وقتی پیر می شه می خواد چه کارهایی کنه و وقتی پیر شد می خواد در چه موقعیت و شرایطی باشه. بعدش شروع کنه برای رسیدن به اون چیزا اقدام کنه. If you don't make the choice, the choice will make you

-آدم باید دیگرانو نگاه کنه اونقدر که از نگاه کردنشون می شه یاد گرفت از گوش کردن بهشون نمی شه.

-آدم باید گاهی بگه اگه فلانی(یه آدمی که روشن و فهیمه) الان جای من بود چه کار میکرد؟ اینجوری گاهی راه حلهای فوق العاده ای برای مشکلات به ذهن آدم می رسه که در حالت عادی ممکنه اصلا به ذهن آدم خطور نکنه. حالا چراشو هنوز خودمم نمی دونم.

-آدم باید بدونه از چرا از دست دیگران عصبانی می شه؟ اونا آدم یاد چی میندازند؟ کجای اندرون آدم رو می سوزونند؟ آدم رو از چی می ترسونند؟ با کدوم نقطه ضعف آدم ارتباط دارند که اینطوری آدم رو می ترسونند و عصبانی میکنند؟

** بعد از اینهمه تنهایی و بعد هم نوشتن این پست یاد پیامبرا افتادم که میرفتند در غار و در تنهایی فکر میکردند و رشد معنویت می کردند و از این چیزا... بنده اجبارا دارم در غار زندگی میکنم گویا، با این جملات قصاری که سرودم. خوب اون دفعه خونه مونده بودم خاله زنک بازی در آوردم خواستم این دفعه جبران کرده باشم :دی هر چند ناگفته نماند بر و بچ از اون پست خاله زنکی و عمو مردکی کلی استقبال کردند و حتی ملیکا جان پیشنهاد داد که وقت برنامه شو بیشتر کنیم! :دی

همه دنیا با تلویزیون هاشون فرهنگ سازی میکنند، تو مملکت ما تلویزیون فرهنگ زدایی می کنه.

حالا فکر نکنید من 24 ساعت دارم تلویزیون می بینم اونم تلویزیون ایرانو ها! نه، اونجا که بودم نیم ساعت در ماه هم تلویزیون نمی دیدم، اینجا هم خیلی اهل تلویزیون نیستم، فقط به خاطر زبان روزی یه ساعت می بینم، و هر از چند گاهی هم یه سری به تی وی ایران می زنم که از اوضاع دور نمونم، ولی خوب این فرهنگ زدایی و عادی نشون دادن کارهای بد، نشون دادن کارهای خوب به جای کارهای بد و کارهای بد به جای کارهای خوب، جالب نشون دادن کارهای بد، قشری بودن کارهای خوب و بد، یک بعدی بودن نگاه به آدمها و ... خیلی تابلو به چشم می خوره. اصولا این تلویزیون به لایه های دیگه آدمهای در سطح عالی کاری نداره، و همون لایه های سطحی رو هم که نشون می ده، ابتدایی نشون می ده.

سینما مون هم همینطور، یکی از این ایرانیها اومده بود اینجا به خواهرش سر بزنه، خواهرش هم گفته بود برام فیلم ایرانی بیار اینم یه چند تا سی دی فیلم براش آورده بود. جالبه که از حدود ده تا فیلم، حدود هشت تاش حول محور خیانت می گشت، که از این هشت تا 4-5 تاش هم طنز بود!!! کاش یه ذره سریالهای ا.مریکایی رو برای مردم پخش میکردند، حیف که نمی شه، چون آستین زنها کوتاهه، و مردها شلوارک میپوشد، و زن و شوهرها همو دوست دارند و همو می بوسند،و بچه ها اگه مامان و باباشون اذیتشون کنه به پلیس زنگ می زنند، و افراد همو دوست دارند و با هم جشن میگیرند و... و نشون دادن همه اینها ممنوعه.

حالا نه که زندگی واقعی ا.مریکایی ها این باشه ها، نه، اصلا هم اینطور نیست، و مثل هر جامعه دیگه مخلوطی از خوبی و بدیه. ولی دهها ساله که در لحظه لحظه فیلمهاشون حداقل سعی میکنند  فرهنگ سازی کنند و ارزشها و ضد ارزشها رو به مردم آموزش بدند. در همه دنیا اصلی ترین مخاطب های تلویزیون یکی نوجوونها هستند و یکی افراد کم سوادتر و کم تحصیلات تر، و هر دوی اینها دقیقا اقشاری هستند نیاز دارند که هدایت بشند و درست و غلط بهشون نشون داده بشه. ولی وای به حال روزی که غلط به جای درست و درست به جای غلط نشون داده بشه، و بعد هم عادی تلقی بشه.

و عجب پست باحالی هم می شد اگه نمی پرید...

(تا زمانی که پاشو رو دمت نذاشته)

دلم خیلی گرفته. هی میام یه چیزی بنویسم دوباره پشیمون می شم. یعنی تا میام بنویسم حرفام یادم میره. به اضافه اینکه این چند روزه دلتنگی خیلی اذیتم میکنه. بعدشم خیلی خیلی حرف دارم اما ... 

خیلی خیلی تنهام. همش باید به تنهایی خودم با خودم شاد باشم، خودم با خودم بخندم، خودم با خودم غمگین باشم، خودم با خودم درد دل کنم، خودم یه کاری کنم خودم از تنهایی در بیام، خودم خودمو سرگرم کنم، خودم خودمو دلداری بدم، خودم با خودم پارتی کنم، خودم خودمو خوب کنم، خودم با خودم دوست باشم، خودم واسه خودم خاطره تعریف کنم، خودم برای خودم تفریح درست کنم، خودم برای خودم سرگرمی درست کنم، خودم با خودم، خودم با خودم زندگی کنم! این خوبه که آدم بتونه همه این کارا رو بکنه، خوبه که آدم بتونه به تنهایی خودش از پس همه این کارها بر بیاد، اما آخه یه حدی داره. یه حدی داره. تمام هفته کار می کنی به امید آخر هفته که لذت ببری و تفریح کنی. آخر هفته می بینی علی مونده و حوضش. نه جایی رو داری، نه تفریحی، نه کسیو داری، نه مثل خود اینا با یه بار رفتن و قهوه خوردن می تونی لذت ببری و بگی وای چه زندگی شادی و چه سرزمین شادی! نمی شه که آدم خودشو گول بزنه.

البته من فهمیدم که می شه! یعنی برای بعضی ها(یعنی خیلی ها) همین خود گول زنی شرط بقای stability روانی شون هست. اگه بخوان با واقعیت رو به رو شن اصلا ثبات روانی شون به هم می خوره. خود منم حتما در یه زمینه هایی خودمو گول می زنم ولی خوب چون گول خوردم خودم خبر ندارم که گوله!

نمی دونم. دوباره شده از اون وقتایی که دارم پرت و پلا مینویسم.

- امروز بنده به دلایل پزشکی منزل موندم، و بااینکه بی حال بی حالم اما خوشم از اینکه پای کامپیوترم!

- یاد یه چیزی افتادم! یه بار چند سال پیشا داشتم تلفنی به مامان این پسره سال نو رو تبریک میگفتم و از  این تعارفات کلیشه ای تحویل همدیگه می دادیم، یهو اون برگشت گفت ایشاللا سالهای سال زیر سایه "آ"(پسره) باشی....!!!! منو میگی!؟ داشتم از حرص منفجر میشدم! می خواستم بگم زنیکه فکر کردی من کیم که باهام اینطوری حرف میزنی؟ یا فکر کردی پسرت کیه؟ اگه تو خودت ضعیفه ای و نیاز به سایه این و اون داری من ندارم! من این جمله رو راجع به پدر و مادر خودمم هم بکار نمی برم چه برسه به تهفه تو! خلاصه تا آخر تلفن دیگه نفهمیدم چی گفتم. زود خداحافظی کردم و تمومش کردم و بعدش تا چند روز پدر صاحاب این پسره رو در آوردم که مامانت به چه حقی به خودش اجازه داده با من اینطوری حرف بزنه؟ تو نیاز به سایه من نداشته باشی من نیاز به سایه تو ندارم. نکنه مامانت خیال کرده من از اون دخترای داهاتی کشته مرده شوهرم که حالا می خوام زن  تو بشم؟ یادش رفته خودت عاشق شده بودی و داشتی بال بال می زدی؟ حالا میگه ایشالا من زیر سایه تو؟! برو به مامانت بگو من سایه هیچکسو نمی خوام دیگه هم حق نداره با من مثل زنهای دهاتی حرف بزنه، اگه اون نیاز به سایه این و اون داشت من ندارم، فکر نکن اگه یه روز تو بمیری من میمونم آی خدا حالا چکار کنم؟ نخیر از این خبرا نیست، چون دوست دارم دارم باهات عروسی میکنم نه واسه سایه ات نه هیچ چیز دیگه ای. خلاصه تا چند روز پدرشو در آوردم، البته حالا نمی دونم به مامانش حرفی زد یا نه، ولی مامانش دیگه از این حرفا نزد. البته اگه یه بار دیگه این حرفو بزنه خودم رک بر می گردم بهش میگم من نیاز به سایه کسی ندارم! بعد دیگه مطمئنم دیگه نمی زنه.

این که چیزی نیست اولین باری که اومده بودند خونه مون مامانش هی به بابام می گفت حاج آقا!!!!!!!!!!!!!!!!! آخه یعنی چی آدم یکی رو حاج آقا صدا کنه؟ مگه اون آدم خودش اسم نداره؟ البته بابامم فورا برگشت گفت: من حاجی نیستم! اونم فهمید دیگه نباید این کلمه رو تکرار کنه و بابامو با اسم فامیلش صدا کرد. بله، بله، ما از این تفاوتها و دعواهای فرهنگی زیاد داشتیم. مثلا خود پسره اولا که میخواست حرف بزنه مثلا می گفت: قبل از اینکه بیام تو رو بگیرم!!! منم طبق معمول یک دعوای جانانه که بگیرم یعنی چی؟ تو خجالت نمی کشی اینطوری حرف می زنی؟ مگه من شیئم و یه عالمههه از این حرفا! اونم گفت خوب قبل از اینکه باهات عروسی کنم!!!!!!! دوباره من..... تو حتما باید فاعل ازدواج رو مثل عصر ناصرالدین شاه خودت بدونی؟ نمی تونی بگی قبل از اینکه با هم ازدواج کنیم؟ قبل از اینکه با هم عروسی کنیم؟ تو مگه یه نفری ازدواج کردی؟ یادت رفته هر دو مون "با هم " عروسی کردیم؟ .... بله بله ما از این دعواهای فرهنگی زیاد داشتیم...

یا مثلا فک و فامیلش زرت و زرت می پرسیدند که چرا بچه دار نمی شید؟!!!!!!! منم حرصی! آخه من مگه از روابط توی تختخواب شما می پرسم که شما به خودتون اجازه می دید از روابط توی رختخواب ما بپرسید؟ به شما چه اصلا؟ این پسره هم هی دم به دمشون می داد و میگفت مثلا به این دلیل و به اون دلیل. بنابر این اونا هم نمی فهمیدند که این رفتارشون بی ادبانه است. منم یه بار گفتم دیگه enough is enough! یه بار دیگه دم به دم کسایی که به خودشون اجازه فضولی میدن بدی، من می پرم توی حرفشون و بهشون میگم مگه من از مسائل مربوط به س=ک=س شما می پرسم که شما می پرسید! اونم می دونه من از این حرفا بزنم حتما عملیش میکنم، جدی گرفت و گفت خوب آخه چی بگم؟ گفتم هیچی! هیچی نگو! سکوت کن و توی چشم طرف ذول(زول) بزن! جو رو سنگین کن که بفهمه حرفش بیشعورانه بوده! آخرشم یه لبخند سرد چند ثانیه ای بزن و تموم! حرفو عوض کن. گفت آخه زشته! گفتم زشته؟ از کار اونا زشت تره؟ اگه تو نکنی من میکنم. بالاخره ترجیح داد خودش این کارو بکنه نه من. 3-4 بار توی جمع این رفتار انجام شد، و تموم شد! دیگه هیچکی به مسائل س-کسی ما و از جمله زاد و ولدمون کاری نداشت!

بازم بگم؟ آهان! فک و فامیلش اون اولا هی سعی داشتند بگن که تو فامیل مایی و منو با خودشون قاطی کنند، و هی وقتی پسره خونه نبود زنگ می زدند به من و هی فضولی و هی حرفهای اضافی و هی فلان حرف رو میزدند و میگفتند به "آ" نگی ها، بین خودمون باشه! اگه خواستی کاری کنی یا حرفی خواستی به کسی غیر از "آ" بگی راحت باش بیا به من بگو! یا مثلا فلان کسک اینطوری گفته، اینطوری شده، اونطوری شده، اما به "آ" نگو!

لابد خیال میکردند من از اون شخصیتهای مهر طلب هستم که نظر دیگران راجع به خودم برام مهم باشه یا از اون ضعیفه ها هستم که بخوام پیش فامیل همسرم خودشیرینی کنم و ... چه می دونم حتما از این فکرهای بی ربط کردند دیگه. منم خیلی شیک هر دفعه که پسره میومد خونه بهش میگفتم فلانی زنگ زد، اینا رو گفت و گفت به تو نگم! دفعه بعد، دوباره، فلانی زنگ زد گفت اگه نخواستم چیزی رو به تو بگم به اون بگم! فلانی زنگ  زد گفت اینو به تو بگم اما نگم اون گفته، ... البته انصافا این پسره آدم باهوشیه و خودش خوب همه رو می شناسه، و اصلا هم بچه ننه نیست! اصلا! و چون من و پسره همه چیزو به هم میگیم و هیچی رو نگفته نمی ذاریم، حرفای همو باور میکنیم. اونم از این رفتارها خیلی بدش میاد و اصلا هم مثل بقیه شون خاله زنک نیست. یه مدتی بود دیدم که دیگه خبری از این جور آدمها و از این جور تلفنها نیست، بهش گفتم دقت کردی خیلی وقته فلانی و فلانی به خونه مون زنگ نزدند؟ گفت آره می دونم! گفتم چطور؟ گفت یه بار رفتم پیش فلانی و حالشو گرفتم و بهش گفتم دیگه حق نداری توی ساعتهایی که من خونه نیستم به خونه ما زنگ بزنی، با من کار داری به موبایلم زنگ می زنی! اونم قهر کرده کلا به موبایلم هم زنگ نمی زنه! بعدشم خودش گفت: بهتر!! چون خودشم دل خوشی از این رفتارها نداره.

خلاصه،... نه که من بخوام دو به هم زنی و اینا کنما، نه! من فقط می خوام فتنه رو همون اول بخوابونم، نه مثل زنهای نسل قبلم 20 سال بسوزم و بسازم و بعد 20 سال تازه بازم معلوم نیست مسئله حل شده یا نه و مسئله حتی گریبانگیر بچه ها و نوه هامم بشه و این آدمها بچه هامم قربانی خاله زنک بازی و فضولی های خودشون کنند... چون اینو خیلی دیدم و من نمی خوام اونطوری باشم.

این رفتارها رو حتی خونواده خودم هم بخوان بکنن حالشونو میگیرم، چون مسائل ما به هیچکس ربطی نداره که بخواد فضولی کنه. اما خداییش از فامیل خودمون هیچکی تا حالا از این رفتارها نکرده، جز یکی از خاله هام، که اونم چنان حالشو گرفتم چند بار، که دیگه آسه میره، آسه میاد که من شاخش نزنم.

ببین چه راحت! تموم شد! دیگه هیچ کس در هیچکدوم از مسائل ما هیچ دخالت یا فضولی یا کنجکاوی یا راهنمایی یا دلسوزی (فضولها معمولا از این جور اسمها روی فضولی هاشون میذارن!) نمی کنه!

*یه روز موندم خونه چه خاله زنکی شدم! من همون برم صبح تا شب توی لابراتوار باشم و شب مثل جنازه برگردم بهتره!

امروز بعد از ماهها یا سالها، بعد از ظهر یه خواب عمیق حسابی کردم. از اون خوابهایی که تا سرتو میذاری از هوش میری، و یکی دو ساعت می خوابی اما انگار یه شب تا صبح خوابیدی! وقتی پا می شی چشات پف کرده، و پر انرژی و سرحالی! یاد این افتادم که گاهی وقتها (فقط گاهی وقتها) جمعه بعد از ظهر یا پنجشنبه بعد از ظهر اگر به هر دلیل استخر یا کوه نرفته بودم می خوابیدم، از این خوابها! اما یه فرقی داشت، وقتی پا می شدم مامانم و بابام خونه بودند، یکیشون چایی درست کرده بود و چایی آماده بود، و بعد با همدیگه چایی می خوردیم. با قند، با توت خشک، با انجیر خشک، با کشمش، با برگه هلو، و از این جور چیزا... اما وقتی از خواب پا شدم مامان و بابا نبودند، فقط این پسره بود(اسمش عوض شده!) و داشت فوتبال میدید!!! منم دلم چایی می خواست! چایی ایرانی هم داریم، قند ایرانی هم داریم، توت و برگه و انجیر هم داریم(همه رو هر دفعه میرم با خودم میارم) اما اون جو رو نداریم، اون جو عصرهای جمعه خونه مون (حالا البته امروز یکشنبه است) تازه چایی وقتی خوشمزه است که روی آتیش درست شده باشه، نه روی این گازهای برقی مسخره. با این گازها، نه تنها خوشمزه نمی شه بلکه معده منو ناراحت می کنه. بعدشم پسره پا شد رفت سرکارش. منم موندم و حوضم! گفتم جهنم گاز برقی و معده درد و این حرفها. پا شدم یه چایی درست کردم، قند ایرانی هم در آوردم، برگه هلو ها رو هم تا قبل از اینکه چایی آماده بشه همه رو خوردم تموم شد! و الانم منتظرم که چاییم سرد بشه. به شدت دلم ایران می خوادددددددد! توی این چند روز همش هی بغضم میگیره. همش دلم تنگه، همش اشک تو چشام جمع می شه. دلم واسه اتاقم تنگ شده... واسه خونه مون، واسه همه حال و هوا ها... واسه دیزی های درکه، واسه عدسی ها و خوراک لوبیا های درکه، واسه کله پاچه، واسه همه غذاها، جاها، آدم ها، موقعیت ها، یک ماهی هست که هر کاری که می خوام بکنم یاد ایران میفتم، هر کاری. هیچکدوم از این غذا ها رو هم اگه اینجا بخوری خوشمزه نیست. یعنی افتضاحه. خودمو که نمی خوام گول بزنم، خوب بدمزه است. مواد اینجا فرق داره، همه مواد فرق داره، هیچ غذایی مزه خودشو نمی ده، هر چی کوه بری درکه نمی شه، هر چی آشغالهای بدمزه و چرب مک دونالد رو بخوری (که من ترجیحا هیچوقت دهن نمی زنم) بازم فست فودهای خودمون نمی شه، اصلا من دلم تنگ شده خوب، تا فردا هم بشینم بنویسم حالم خوب نمی شه، دلم تنگ شده، دلم می خواد یه سفر برم، اما نمی تونم کارم رو ول کنم، باید حداقل دو سه ماه دیگه برم. اونم بستگی داره به پروژه مون و اینکه در چه مرحله ای باشه. در اولین فرصت می خوام برگردم. گاهی فکر میکنم واقعا چرا دارم انقده خودمو شکنجه میکنم؟!

آقا چرا بعضی ها که نه سواد دارند نه مطالعه هی حرف می زنند؟! چرا می شینند میگن مثلا ایران کشور پرجمعیتیه؟ اصلا میدونند مساحت ایران چقدره؟ اصلا می دونند جمعیت ایران با توجه به مساحت چقدر کمه؟ اصلا می دونند که کشورهایی مثل آلمان یا فرانسه یک چهارم یا یک پنجم ایران مساحت دارند، اما جمعیتشون چقدر از ایران بیشتره؟ مساحت و جمعیت کشورهایی مثل ایتالیا، انگلیس، اسپانیا، سوئد، و... رو می دونند؟ بابا اینترنت اختراع شده برید یه سرچ ده دقیقه ای بکنید آخه...

* این "اختراع شده" رو که گفتم یاد یه بار افتادم که داشتم می رفتم دانشگاه، توی راه یه پسره خیلی خیلی بی هوا از پارک در اومد و اگر فوری ترمز نکرده بودم پهلوی پراید مامانیش حسابی اوف شده بود، البته بعد که ترمز کردم تازه منو دید و از اینکه به خیر گذشت رنگش پرید و اینا، منم خیلی ریلکس از بغل ماشینش رد شدم یه نیش ترمز زدم کنار پنجره شاگرد، و برگشتم بهش گفتم: آینه بغل اختراع شده! بعد دوستاش که تو ماشینش بودند بهش خندیدند و ضایع شد و این کلمه فلان چیز "اختراع شده" برای طعنه زدن موند توی مغز بنده که مونددددد!

-ملی خانوم هر کاری میکنم وبلاگت باز نمی شه. توی این دو روز آخر هفته باز هم سعی می کنم.

-شیوا خانوم قایم موشک بازی نکن دیگه! کجایی؟

-اینموریکس جان از اینهمه لطفت ممنونم. خیلی خیلی ممنونم، نمی دونم باورت می شه یا نه، اما از دور داری بهم انگیزه می دی! شما خیلی لطف دارید قربان!

می گفت برای یک دلار اونجا آدم میکشند! میگفت هر دختر 16-17 ساله 2-3 تا بچه داره! هر کدوم هم یه رنگ و یه مدل چون هر کدوم مال یه توریسته که برای چند ساعت با دختره بوده! می گفت برای یک دونه ساعت سواچ معمولی دست آدم رو قطع می کنند و ساعت رو می برند! می گفت در هر 8 دقیقه یک قتل یا یه اتفاقی که نیاز به دخالت پلیس داره رخ می ده! میگفت 80-90 درصد مردم شغل ندارند و بیکارند! و صبح تا شب بازی و فوتبال و ... کارشونه! می گفت فردای شب کارنوال کف خیابونها پر از خون بود چون شب کارنوال (همون کارنوال معرف برزیل) کلی قتل و آدم کشی در وسط جمعیت انجام شده بود! می گفت با ماهی 200 یورو میشه یک آپارتمان مجهز و  بسیار مدرن با نمای زیبا و با متراژ بالا اجاره کرد!!! می گفت با 10 دلار می شه برای 24 ساعت با یه دختر خیلی زیبا بود! (که از ترس مریضی و اینا کمتر کسی جراتشو داره!) و همون 10 دلار خرج یک هفته یک خونواده رو می ده! می گفت تو اغلب خیابونها اصلا امن نیست راه بری حتی مردهای گنده گنده رو خیلی راحت می کشند و م یگفت که اصلا نباید پول نقد با خودت حمل کنی چون واسه یه 1 دلاری ممکنه کشته بشی و اینا فقط از کارت اعتباری استفاده میکردند! می گفت اونجا اغلب مردم در حد وحشتناکی فقیرند و فقط عده خیلی خیلی کمی پولدارند، و حد وسطی هم وجود نداره! می گفت اینکه یه بچه اونجا مدرسه نره یا 4-5 تا خواهر برادر هر کدوم یه رنگ و یه نژاد داشته باشند خیلی چیز عادی ایه!

خیلی چیزهای عجیب و دردناکی میگفت.